Zohair el Yassini groeide op in de achterstandswijk Overvecht, maar een aantal jaar geleden verhuisde de politicus naar Leidsche Rijn, waar hij met veel plezier woont. Een jaar en drie maanden geleden belandde hij, namens de VVD, in de Tweede Kamer. Daarvoor was hij zes jaar lid van de Provinciale Staten in Utrecht.  Tweede Kamerlid Zohair el Yassini vertelt over het wonen in de gloednieuwe wijk en de overstap naar de landelijke politiek. 

Hoe was het om op te groeien in Overvecht?
“Ik ben er in de jaren 80 en begin jaren 90 opgegroeid. Het was toen echt een achterstandswijk, nu nog steeds eigenlijk. Ik zag in in die tijd in mijn directe omgeving veel vervelende dingen, zoals buurtgenoten die op het verkeerde pad belandden of klasgenoten die in de gevangenis kwamen. Dat was best heftig, maar het heeft me wel gemaakt tot de persoon die ik nu ben. Het was een drijfveer om de politiek in te gaan. Ik heb altijd gezegd dat ik geen product van mijn omgeving ben, maar een product van mijn keuzes.”

Ik heb Overvecht nooit echt verlaten, maar ik ben gevallen voor de schoonheid van Leidsche Rijn

Waarom heeft u Overvecht verlaten om in Leidsche Rijn te wonen?
“Mijn vrouw woonde in Amsterdam. Toen wij samen wilden gaan wonen, had ik een sterke voorkeur voor Utrecht, omdat ik politiek aan deze regio verbonden was. Op dat moment was ik Provinciaal Statenlid en zodoende zat mijn achterban daar. Mijn vrouw ging op zoek naar een woning en vond een paar leuke huizen in Leidsche Rijn. In eerste instantie had ik mijn twijfels bij Leidsche Rijn, want het is een vrij nieuwe wijk en ik kende het niet zo goed, maar ik stond er wel voor open. De wijk bleek een prachtige omgeving te zijn met veel groen. We kochten een huis aan het water. Dan woon je dus in de stad met een mooie voor- en achtertuin, veel groen in de omgeving en een steiger aan het water, dat is toch schitterend. Daarnaast is afgelopen woensdag het nieuwe centrum van Leidsche Rijn geopend, dus ook alle voorzieningen zijn onder handbereik. Ik woon daar om de hoek, maar ik ben er nog niet aan toe gekomen om het te bekijken, ik ben heel benieuwd. De afgelopen jaren ben ik echt verliefd geworden op Leidsche Rijn en er moet iets heel geks gebeuren voordat ik binnen nu en twintig jaar Leidsche Rijn verlaat. Ik heb het in Overvecht fijn gehad, maar ik ben uiteindelijk gevallen voor de schoonheid van Leidsche Rijn.”

U bent zes jaar Provinciaal Statenlid geweest, hoe was die tijd?
“Fantastisch, het maakt je nederig om de stem en het gevoel van mensen, die op jou hebben gestemd, te mogen en kunnen vertegenwoordigen. Ook in de Provinciale Staten is dat heel gaaf. Veel mensen weten niet wat daar gebeurt. In de Provinciale Staten ben je bezig met het verbeteren van een mooie omgeving, waar mensen kunnen wonen, werken en leven in de provincie. Je werkt samen met het Rijk om samen iets moois op te bouwen. Het gaat onder ander over infrastructuur, over wegen die de ene provincie met de andere verbinden, het gaat over geld van de regio en over het milieu in de provincie. De Provinciale Staten hebben meer invloed dan mensen vaak denken. De economie en het milieu stoppen niet bij de gemeentegrenzen, die gaan gewoon door in de provincie.”

Ik spreek mijn VVD collega’s in de gemeenteraad vaker dan mijn eigen vrienden

Hoe was de overgang van de Provinciale Staten naar de landelijke politiek?
“Heel anders. De ervaring die ik heb opgedaan bij de Provinciale Staten heeft me wel enorm geholpen, maar het is echt een heel ander vak. Je kan het vergelijken met een balsport. Stel, je hebt jarenlang met talentvolle mensen gehockeyd en je wordt opeens gevraagd om te voetballen, maar dan wel gelijk in de Eredivisie. Zo kan je de overgang van de Provinciale Staten naar de landelijke politiek het best omschrijven. Je bent hier niet alleen omringd door talenten, maar vooral door mensen die echt heel professioneel zijn in hun vak. Het niveau is hoog en pittig, maar daarnaast vooral heel leuk. Mij hoor je niet klagen, het is voor mij echt een droombaan, maar het vraagt wel wat van mensen. Een gemiddelde werkweek is zo’n zeventig uur en dat doe je niet voor jezelf. Als je hier als kamerlid rondloopt en dat niet realiseert, hoor je niet thuis in de Tweede Kamer. Ik doe het voor al die mensen die op de VVD hebben gestemd en op mij vertrouwen.”

Waarom bent u nooit de gemeenteraad in gegaan?
“Goede vraag, had ik ook kunnen doen. Toen ik in 2010 lid werd van de VVD, stonden de gemeenteraadsverkiezingen net voor de deur. Het is een beetje raar om je gelijk kandidaat te stellen voor de gemeenteraad. Een jaar later was er, bij de verkiezingen voor de Provinciale Staten, een kans voor leden die de politiek in wilden. Die kans heb ik toen gegrepen. Het is dus gewoon gelopen zoals het is gelopen.”

In de Tweede Kamer ben je niet alleen omringd met talenten, maar vooral met mensen die echt heel professioneel zijn in hun vak.

Houdt u zich bezig met politieke kwesties in Utrecht?
“Jazeker, op verschillende manieren. Ik heb mijn eigen portefeuilles, MBO onderwijs, Maatschappelijke Diensttijd en Arbeidsdiscriminatie, waarvoor ik soms werkbezoeken heb in Utrecht. Daarnaast hou ik ook goed contact met inwoners, wethouders en raadsleden in Utrecht om te kijken wat er speelt in de wijken. Ik heb bijvoorbeeld bij mijn vorige dossier veel contact gehad met de wethouders van Utrecht en andere gemeentes in de provincie. Kamerleden doen dit om te kijken wat er speelt in een stad of provincie. Ook met de VVD in Utrecht heb ik veel contact. Ik spreek mijn VVD-collega’s in de gemeenteraad soms vaker dan mijn eigen vrienden.”

Heeft u ambitie om ooit wethouder in Utrecht te worden?
“Het is een voorrecht om Tweede Kamerlid te zijn. Wat ik hierna ga doen, weet ik nog niet. Ik weet in ieder geval dat ik, hopelijk, drie jaar heb om er als kamerlid alles uit te halen wat er in zit, zodat ik na mijn tijd in de Tweede Kamer vol trots kan terugkijken.”